Annerieke: Reizen is mijn nieuwe manier van leven geworden

Reiskind, dat is wat ik ben. Ik zal mezelf even voorstellen, Annerieke is mijn naam en ik ben 29 jaar jong. Het lijstje van landen die ik ooit bezocht heb blijft maar groeien en ik hoop dat daar nog veel meer bijzondere bestemmingen bij komen. De afgelopen vier jaar van mijn leven ben ik meer in het buitenland geweest dan in Nederland, dus je begrijpt wel dat “VOORALTIJDOPVAKANTIE” op mijn lijf geschreven is. Ik ben nu alweer bijna een half jaar van ‘huis’, alhoewel ik eigenlijk nergens ter wereld thuis kan noemen. Thuis is waar je het gelukkigst bent en reizen maakt mij nog steeds een gelukkig mens, en ja ook met al de ongemakken! Hoe de toekomst eruit gaat zien weet ik niet, maar dat is ook een onderdeel van het avontuur!

Van jongs af aan namen mijn ouders mij al overal mee naar toe, in verschillende landen gewoond en opgegroeid voordat ik enig besef had van hoe de wereld in elkaar zat. Nu ik terugkijk op mijn leven heeft de reislust er altijd al in gezeten. Als je van kinds af aan al met nieuwe culturen, talen en vooral steeds weer nieuwe plekken in aanraking komt blijft het een gewortelde behoefte om erop uit te trekken. Het gevoel dat je een nieuwe straat in fietst en niet weet waar je uit komt.

De onbekendheid en op zoek zijn naar avontuur zijn één van de redenen dat ik ooit ben gaan reizen. Ik bedoel niet een all inclusieve vakantie aan de Costa del sol, waar overigens niks mis mee is. Maar ik bedoel echt op avontuur. Toen ik 18 was en net mijn rijbewijs in de pocket had, ben ik als nanny naar Zuid-Frankrijk gevlogen. In de vrije uurtjes ben ik toen op ontdekking gegaan, kijken waar wat te doen was. Dat gevoel van vrijheid en gaan waar je gevoel je heen leidt is onbeschrijfelijk. Eenmaal terug in Nederland ben ik weer in de sleur terecht gekomen van studeren, werken maar ook het heerlijke studentenleven dat ik voor geen goud had willen missen. Toch miste ik wat. Avontuur kwam niet in mijn woordenboek voor totdat ik mijn huidige vriend tegenkwam. Beiden zaten we letterlijk vast in de structuur in Nederland en samen besloten we om in het diepe te springen. Een enkeltje naar Australië was snel geboekt, we hebben alles verkocht en een backpack gepakt.

“Wat gaan jullie doen?” vroeg iedereen om ons heen. Ja goeie vraag, waar we maar één antwoord op hadden: genieten van het leven en op ontdekkingstocht gaan. Niet weten waar het avontuur eindigt en onze hunkering naar nieuwe plekken ontdekken stillen. Wat we droomden kwam snel naar ons toe. Met de camper hebben we een jaar door Australië gereisd. Dit is achteraf gezien de meest geweldige tijd van mijn leven geweest. De vrijheid en alleen maar natuur om je heen, bizar wat dat met je hoofd en lijf doet. Ik heb mezelf nog nooit zo sterk, gezond en uitgerust gevoeld. Fysiek maar ook psychisch; geen internet en geen prikkels waar ik iets mee moest. Echt de innerlijke rust gevonden waar denk ik iedereen behoefte aan heeft. Loskomen van de bewandelde paden en beseffen wie je echt bent. Die reis heeft mijn leven zo veranderd op positieve maar misschien ook op een negatieve manier. Wat mensen soms lijken te vergeten, is dat reizen niet altijd leuk is. Vooral als het je manier van leven is en je ‘vakantie’ langer duurt dan 3 weken. De stress van niet weten waar je volgende week bent, genoeg geld hebben, niet ziek worden en ga zo maar door. Maar ook dat je verzadigd bent van alle mooie dingen om je heen en dat je het leven voor lief neemt. Nog een waterval, nog een verlaten strand, nog een bizar mooie zonsondergang… het komt niet meer binnen. Maar het is je dagelijkse leven en je staat bij je leven in de sleur ook niet stil bij hoe bijzonder sommige momenten zijn.

Daarnaast gaat het leven in Nederland van je vrienden en familie ook gewoon door waar jij alleen nog zijdelings deel van uit maakt. Belangrijke gebeurtenissen zoals geboorte, huwelijken of juist gewoon een koffie op het terras moet je missen.

Je verandert – of je wilt of niet – door de dingen die je mee maakt maar misschien ook wel door de nieuwe normen en waarden die je hebt overgenomen van het land waar je lang in hebt gereisd. Maar ja, dat is het leven toch? Groeien, vallen en dan weer opstaan.

Ik zeg altijd: in het reizen komen alle facetten van het leven voorbij. Omgaan met nieuwe mensen, bijzondere plekken, geld, culturen, aanpassen, onzekerheden, hoogtepunten en dieptepunten. Elke dag tijdens het reizen maak ik wel iets nieuws mee, iets wat ik nog niet ken. Bijvoorbeeld een nieuwe supermarkt, gekke dingen eten, bijzondere dieren om je heen of de weg vragen in een andere taal. Wanneer maak je in Nederland nou iets mee wat je nog niet kent. Ik dwong mezelf in Nederland vaak om een andere fietsroute te nemen of juist naar een andere supermarkt te gaan om mezelf uit mijn comfortzone te halen.

Als je eenmaal gereisd hebt, heb je het gevoel dat je de wereld aan kan, en in mijn ogen is dat ook zo! Ik zeg niet dat iedereen moet gaan reizen, liever niet want op sommige mooie plekjes in de wereld zijn al genoeg toeristen! Maar mij heeft reizen zoveel inzicht gegeven over hoe de wereld werkt. Het heeft mij gevormd en ik heb mezelf ontwikkeld als een wereldburger. Zoveel nieuwe vaardigheden die ik niet had opgedaan als ik in Nederland was gebleven. Het heeft mijn kijk op het leven verbreed en laten inzien wat voor mij echt belangrijk is. Het is zo goed om uit je sleur te komen, nieuwe dingen te leren en andere mensen te ontmoeten. De meeste herinneringen van mij zijn juist van dingen die ik voor het eerst deed, moeilijk waren of anders waren dan de rest van je leven. Wie wil er nu niet in zijn leven alleen maar mooie herinneringen hebben?

Een van onze eisen tijdens is het reizen is het land ervaren zoals de locale bevolking. Vluchtige en toeristische reizen kosten veel geld en geeft in mijn ogen een eenzijdig beeld van een land. Ervaren wat het is om echt in een land te zijn en hetzelfde te doen wat mensen om je heen doen. Naar de lokale markt, met de lokale bus reizen, eten waar de lokale bevolking eet en ga zo maar door. Dat betekent soms dus ook dat je langer op een plek verblijft om dit gevoel te kunnen ervaren. Daarom hebben wij er ook vaak gekozen om langer in een land te blijven als je visum dat toelaat. Bijvoorbeeld een jaar Australië, twee maanden New Zealand en Vietnam en half jaar Indonesië. Natuurlijk geniet ik enorm van de toeristische dingen, maar een gesprek aangaan met iemand op de markt die daar al zijn hele leven boodschappen doet geeft je misschien nog wel meer herinneringen dan dat toeristische plekje dat je gedeeld hebt met duizend anderen. Het leven draait niet om de perfecte foto die je tijdens je reis hebt gemaakt, of over de likes die je krijgt op je reisfoto’s. Maar het gaat om de connectie die je ervaart met het land waar je bent. Dat maakt mij gelukkig!

Reizen is mijn nieuwe manier van leven geworden. Heel veel mensen vragen hoe ik dat doe, rondkomen en het volhouden. Maar ik stel vaak de vraag terug: “hoe hou jij het vol en hoe kom jij rond in Nederland?” Want dat is echt niet zo anders dan hoe ik het doe. Iedereen mag zijn eigen leven invullen en bepalen welke keuzes hij of zij maakt. Elk mens heeft andere behoeftes en dromen en dat maakt juist de wereld zo mooi!

Geschreven door: Annerieke ten Haken
Wil je meer weten over dit ‘reiskind’, en de prachtige drone foto’s bekijken die zij en haar vriend maken? Bekijk de persoonlijke kanalen van Annerieke en haar vriend!

instagram-icooninstagram-icoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s